A-Infos (tr) Turkey, Yeryuzu Postasi: Daha Az İş Daha Çok Yaşam (ca, de, en, fr, it, pt)[makine çevirisi]

"Daha Az İş Daha Çok Yaşam" sloganıyla başlayan kampanyanın deklarasyon 
metnini paylaşıyoruz. ---- Bu kampanya, tüm iş kolları dahil olmak üzere 
hayatı işçi sınıfı için çekilmez kılan mevcut düzene karşı "Daha az iş, 
daha çok yaşam" diyerek meydan okuma ve kaybedilen kazanımları geri alma 
çağrısıdır. ---- Çalışmak İçin Yaşamak ---- Yaşamlarımızın en büyük 
kısmı çalışmakla geçiyor. Geriye kalan zamanda yalnızca hayatta kalmaya 
yetecek kadar yemek yemeye, uyumaya, ertesi güne yetişmeye çalışıyoruz; 
buna rağmen aldığımız ücret, insanca bir yaşam kurmamıza çoğu zaman 
yetmiyor.

Haymarket'ten bugüne uzanan mücadelelerle işçi sınıfı 8 saatlik iş günü, 
emeklilik hakkı, grev hakkı ve kadınlar için "eşit işe eşit ücret" 
talebinin kısmen de olsa kabulü gibi kazanımlar elde ettiğinde, bu 
haklar birer teknik düzenlemeden çok, hayatın tamamının işten ibaret 
olmadığı; bir gün gerçekten dinlenmenin, yaşamanın mümkün olduğu bir 
gelecek vaadini ifade ediyordu.

Bugün ise bu kazanımlar, sessizce geri alınan bir miras gibi parça parça 
aşındırılıyor. Hiç bitmeyen ekonomik kriz söylemiyle emeklilik yaşı 
sürekli yukarı çekilirken, kâr uğruna fiili çalışma saatlerinin yasal 
sınırların çok ötesine taşması normalleşmiş durumda. Daha az zamanda 
daha çok üretimi mümkün kılan otomasyon ve yapay zeka gibi teknolojik 
gelişmelere rağmen kısalmayan çalışma sürelerinden doğan artı değere ise 
yine kapitalist sınıf tarafından el konulmakta. Pek çoğumuz ne 
emeğimizin ne de yaşamımızın güvencede olduğu işlerde çalışırken, 
"esnek" denen çalışma biçimleri bizleri "çalışmak için yaşayan" 
makinelere dönüştürmekte.

Sekiz Saatten Geriye Kalanlar ve Güvencesizlik

Kaybedilen bu kazanımların belki de en görünürü, bir zamanlar işçi 
sınıfının en somut zaferi, bugün ise çoğumuz için kağıt üzerinde kalan 
bir ayrıcalık olan sekiz saatlik iş günüdür. Uzayan mesailer, 
ücretlendirilmeyen yol süreleri ve düzensiz vardiyalarla fiilen on, on 
iki saati bulan iş günlerine karşın, işçilerin her türlü hak arayışı 
şiddetli müdahaleler ve sistematik gözdağıyla karşılanıyor.

Başından beri kağıt üstünde kalan grev hakkına yönelik fiili saldırılar 
bu tabloyu tamamlıyor. Greve çıkan işçilerin işten çıkarılması, 
patronların ve sendikaların grev kırıcılığı ve grev yapan işçilerin 
karşı karşıya kaldığı şidddet ve ölüm tehditleri grev hakkını fiilen 
daha da daraltmış durumda.

Geçici, kayıtdışı ve sezonluk işlerin yaygınlaştığı günümüzde, 
güvencesizlik yaşamlarımızın her alanında. İşsizlik tehdidi karşısında 
boyun eğmek zorunda kaldığımız sömürü uygulamaları ve iş güvenliği 
önlemlerinin kâr uğruna yok sayılması bu güvencesizliğin bugün 
gördüğümüz birçok yüzünden sadece birkaçı.

Mevcut çalışma şartları böyleyken, bir çıkış kapısı olması gereken 
emeklilik hakkı da yavaşça elimizden alınmaya çalışılıyor. Emeklilik 
yaşı her yeni düzenlemeyle biraz daha ileriye çekildikçe görüyoruz ki 
bugünün genç kuşakları için emekliliğin hayal bile edilemediği bir 
gelecek hazırlıyor.

Harcanabilirlik Rejimi

Sermayenin bitmek bilmeyen açgözlülüğü bugün kendini işçilerin üretim 
baskısı altında aşırı çalıştırılmasıyla da göstermekte ve mevcut sömürü 
biçimlerinin oluşturduğu karmaşık ağı gözler önüne sermektedir. Zira 
depo yangınları ve maden göçükleri gibi ısrarla kaza denilen iş 
cinayetleri ve son aylarda artan patron cinayetleri gösteriyor ki 
kapitalist çalışma biçimleri bizleri adeta "üretim hattının harcanabilir 
ve değiştirilebilir parçaları" olarak görüyor.

Bu harcanabilir olma halinden işçi sınıfının tamamı payını alsa da 
bazıları için bu hüküm neredeyse peşinen verilmiştir. Son on iki yılda 
en çok çocuk işçinin öldüğü yılın 2025 olması, MESEM'ler ve benzeri 
"mesleki eğitim" kurgularıyla işçi sınıfının çocuklarının daha okul 
sıralarındayken devlet-sermaye ortaklığında ucuz, denetimsiz ve 
geleceksiz emek kaynağına çevrildiğini açık biçimde gösterdi. Bizler 
için bunun anlamı, çocukluktan ölüme kadar, hayatımızın neredeyse 
tamamında kesintisiz bir şekilde çalışmak demetir.

Aynı harcanabilirlik, en tehlikeli ve kayıtdışı işlere sıkıştırılan 
göçmen işçilerin, ev içi ve hizmet sektöründe güvencesizliğin en 
kırılgan halkasına itilen ve daha görünür işlerde çalıştıklarında 
sürekli cinsel taciz ve mobbing ile karşılaşan kadın işçilerin, var 
oldukları her sektörde türlü eşitsizliğe maruz kalan ve cinsel taciz ve 
mobbing karşısında en az kadınlar kadar savunmasız bırakılan LGBTİ+ 
işçilerin ve trans seks işçileri gibi yaşam hakkının hiçe sayılmasına 
varan şiddet biçimlerine maruz kalan tüm işçilerin deneyiminde farklı 
biçimlere bürünerek kendini tekrar ediyor.

Daha Çok Yaşam Mümkün

Ancak, gerçek anlamda dinlendiğimiz ve yaşadığımız bir gelecek yine de 
mümkün. Bu kampanya, iş cinayetlerini "kaza", çocuk işçiliğini "eğitim" 
ve bitmeyen mesaileri "esneklik" diye dayatan; tüm iş kolları dahil 
olmak üzere hayatı işçi sınıfı için çekilmez kılan mevcut düzene karşı 
"Daha az iş, daha çok yaşam" diyerek meydan okuma ve kaybedilen 
kazanımları geri alma çağrısıdır.

Çalışmak İçin Yaşamak

Yaşamlarımızın en büyük kısmı çalışmakla geçiyor. Geriye kalan zamanda 
yalnızca hayatta kalmaya yetecek kadar yemek yemeye, uyumaya, ertesi 
güne yetişmeye çalışıyoruz; buna rağmen aldığımız ücret, insanca bir 
yaşam kurmamıza çoğu zaman yetmiyor.

Haymarket'ten bugüne uzanan mücadelelerle işçi sınıfı 8 saatlik iş günü, 
emeklilik hakkı, grev hakkı ve kadınlar için "eşit işe eşit ücret" 
talebinin kısmen de olsa kabulü gibi kazanımlar elde ettiğinde, bu 
haklar birer teknik düzenlemeden çok, hayatın tamamının işten ibaret 
olmadığı; bir gün gerçekten dinlenmenin, yaşamanın mümkün olduğu bir 
gelecek vaadini ifade ediyordu.

Bugün ise bu kazanımlar, sessizce geri alınan bir miras gibi parça parça 
aşındırılıyor. Hiç bitmeyen ekonomik kriz söylemiyle emeklilik yaşı 
sürekli yukarı çekilirken, kâr uğruna fiili çalışma saatlerinin yasal 
sınırların çok ötesine taşması normalleşmiş durumda. Daha az zamanda 
daha çok üretimi mümkün kılan otomasyon ve yapay zeka gibi teknolojik 
gelişmelere rağmen kısalmayan çalışma sürelerinden doğan artı değere ise 
yine kapitalist sınıf tarafından el konulmakta. Pek çoğumuz ne 
emeğimizin ne de yaşamımızın güvencede olduğu işlerde çalışırken, 
"esnek" denen çalışma biçimleri bizleri "çalışmak için yaşayan" 
makinelere dönüştürmekte.

Sekiz Saatten Geriye Kalanlar ve Güvencesizlik

Kaybedilen bu kazanımların belki de en görünürü, bir zamanlar işçi 
sınıfının en somut zaferi, bugün ise çoğumuz için kağıt üzerinde kalan 
bir ayrıcalık olan sekiz saatlik iş günüdür. Uzayan mesailer, 
ücretlendirilmeyen yol süreleri ve düzensiz vardiyalarla fiilen on, on 
iki saati bulan iş günlerine karşın, işçilerin her türlü hak arayışı 
şiddetli müdahaleler ve sistematik gözdağıyla karşılanıyor.

Başından beri kağıt üstünde kalan grev hakkına yönelik fiili saldırılar 
bu tabloyu tamamlıyor. Greve çıkan işçilerin işten çıkarılması, 
patronların ve sendikaların grev kırıcılığı ve grev yapan işçilerin 
karşı karşıya kaldığı şidddet ve ölüm tehditleri grev hakkını fiilen 
daha da daraltmış durumda.

Geçici, kayıtdışı ve sezonluk işlerin yaygınlaştığı günümüzde, 
güvencesizlik yaşamlarımızın her alanında. İşsizlik tehdidi karşısında 
boyun eğmek zorunda kaldığımız sömürü uygulamaları ve iş güvenliği 
önlemlerinin kâr uğruna yok sayılması bu güvencesizliğin bugün 
gördüğümüz birçok yüzünden sadece birkaçı.

Mevcut çalışma şartları böyleyken, bir çıkış kapısı olması gereken 
emeklilik hakkı da yavaşça elimizden alınmaya çalışılıyor. Emeklilik 
yaşı her yeni düzenlemeyle biraz daha ileriye çekildikçe görüyoruz ki 
bugünün genç kuşakları için emekliliğin hayal bile edilemediği bir 
gelecek hazırlıyor.

Harcanabilirlik Rejimi

Sermayenin bitmek bilmeyen açgözlülüğü bugün kendini işçilerin üretim 
baskısı altında aşırı çalıştırılmasıyla da göstermekte ve mevcut sömürü 
biçimlerinin oluşturduğu karmaşık ağı gözler önüne sermektedir. Zira 
depo yangınları ve maden göçükleri gibi ısrarla kaza denilen iş 
cinayetleri ve son aylarda artan patron cinayetleri gösteriyor ki 
kapitalist çalışma biçimleri bizleri adeta "üretim hattının harcanabilir 
ve değiştirilebilir parçaları" olarak görüyor.

Bu harcanabilir olma halinden işçi sınıfının tamamı payını alsa da 
bazıları için bu hüküm neredeyse peşinen verilmiştir. Son on iki yılda 
en çok çocuk işçinin öldüğü yılın 2025 olması, MESEM'ler ve benzeri 
"mesleki eğitim" kurgularıyla işçi sınıfının çocuklarının daha okul 
sıralarındayken devlet-sermaye ortaklığında ucuz, denetimsiz ve 
geleceksiz emek kaynağına çevrildiğini açık biçimde gösterdi. Bizler 
için bunun anlamı, çocukluktan ölüme kadar, hayatımızın neredeyse 
tamamında kesintisiz bir şekilde çalışmak demetir.

Aynı harcanabilirlik, en tehlikeli ve kayıtdışı işlere sıkıştırılan 
göçmen işçilerin, ev içi ve hizmet sektöründe güvencesizliğin en 
kırılgan halkasına itilen ve daha görünür işlerde çalıştıklarında 
sürekli cinsel taciz ve mobbing ile karşılaşan kadın işçilerin, var 
oldukları her sektörde türlü eşitsizliğe maruz kalan ve cinsel taciz ve 
mobbing karşısında en az kadınlar kadar savunmasız bırakılan LGBTİ+ 
işçilerin ve trans seks işçileri gibi yaşam hakkının hiçe sayılmasına 
varan şiddet biçimlerine maruz kalan tüm işçilerin deneyiminde farklı 
biçimlere bürünerek kendini tekrar ediyor.

Daha Çok Yaşam Mümkün

Ancak, gerçek anlamda dinlendiğimiz ve yaşadığımız bir gelecek yine de 
mümkün. Bu kampanya, iş cinayetlerini "kaza", çocuk işçiliğini "eğitim" 
ve bitmeyen mesaileri "esneklik" diye dayatan; tüm iş kolları dahil 
olmak üzere hayatı işçi sınıfı için çekilmez kılan mevcut düzene karşı 
"Daha az iş, daha çok yaşam" diyerek meydan okuma ve kaybedilen 
kazanımları geri alma çağrısıdır.

Bugün bizden alınanların hiç biri geçmişte bizlere gümüş tepside 
sunulmadı; aksine her biri yıllar boyu süren istikrarlı mücadelelerle 
kazanıldı. İşçi sınıfının her işyerinde tabandan örgütlediği militan, 
gayriresmi ve fiili mücadelelerle, kaybettiğimiz tüm kazanımları geri 
alabiliriz.

Daha az iş ve daha çok yaşamı mümkün kılabiliriz.

Kaynak: Daha Az İş Daha Çok Yaşam

https://www.yeryuzupostasi.org/2025/12/06/daha-az-is-daha-cok-yasam/
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr