A-Infos (tr) Italy, FAI, Umanita Nova #34-25 - Çamur ve dayanışma. Sular altında kalan Friuli'den günlükler (ca, de, en, it, pt)[makine çevirisi]

Telefon şafak vakti titrediğinde, genellikle kötü bir haberdir. Nitekim, 
hattın diğer ucundaki bir arkadaşın sesi titrek ve kırık bir sesle 
gelir: Su evine giriyordur. Friuli, Versa'da gece nehre dönmüştür ve 
insanlar ayakları çamura batmış bir şekilde uyanmaktadır. Bu bir mecaz 
değil, gerçektir: İnsanlar karanlıkta el yordamıyla el fenerlerini 
ararken, köpekler havlarken. ---- Çevredeki yollar geçilemez durumdadır. 
Arabalar geçemez. Lastik botlar daha sonra gelecektir. Versa'da 
sirenler, sıkıca bağlanmamış her şeyi istila eden, iten, delen ve 
sürükleyen su tarafından neredeyse boğulmaktadır. Ve hatta sağlam 
görünen şeyler bile -toprak, duvarlar, anılar- emilmektedir.

Bu arada, Brazzano di Cormons tepesinden, gözlerini dört açmış olanları 
şaşırtmayan bir trajedi geliyor: Bir heyelan kopuyor, çamur, moloz ve 
evler dökülüyor. Üç ev yıkıldı. İki kişi öldü. Çöküş sadece yağmurdan 
kaynaklanmıyordu: kötü yönetimin, kırılgan bir bölgenin ve yamaçların 
sağlamlaştırılmasına yönelik acil ihtiyacı göz ardı eden siyasi 
kararların sonucuydu. Bu yemyeşil üzüm bağlarının, bu kartpostallık 
manzaranın ardında, geçmiş yıllarda belirtilerini göstermiş bir yamaç 
yatıyor: üzüm monokültürünün harap ettiği bir arazi.

Hava durumu uyarılarını yakından takip edenler, Brazzano'nun 
endişelenmek zorunda kaldığı ilk seferin bu olmadığını biliyor. Son 
günlerde, hava durumu meraklısı gruplarda ve yerel forumlarda birçok 
kişi eski uyarıları hatırlatıyor: sadece son olay değil, aynı zamanda 
2017 ile 2018 arasında yaşananlar da yeniden gün yüzüne çıktı. O 
yıllarda tepe istikrarsızlık belirtileri göstermişti ve bölge 
sakinlerinin ifadesine göre, bakım vaatlerinin hepsi gerçekleşmemişti. 
Gerçekten de, bazı güçlendirme çabaları eylemden çok kağıt üzerinde 
kalmış gibi görünüyor. İki mağdurdan biri, tepenin çökmesinden korkarak 
belediyeyi uyarmış: "Buradaki her şey çökecek," demiş ve bu da hemen 
gerçekleşmiş.

Burası çok önemli: Öngörülemeyen bir felaketten bahsetmiyoruz. Son on 
yılda birden fazla heyelan ve sel felaketi yaşandıysa, önlemeye yatırım 
yapma konusunda gerçek bir istek olup olmadığını veya çok geç olana 
kadar ertelemeyi mi tercih ettiklerini sormak yerinde olur. Bölgenin, 
geçmişteki heyelanlardan sonra Brazzano'nun o yakasında güçlendirme 
çalışmaları planladığını, ancak bu çabaların yeterli görünmediğini 
hatırlamakta fayda var. Confagricoltura (İtalya Tarım Konfederasyonu), 
su yollarına ve setlere sürekli ve zamanında bakım ve onarım yapılması 
sağlansaydı bu acil durumun en azından bir kısmının önlenebileceğini 
iddia ediyor; Enrico Tuzzi de bu noktayı yıllardır eleştiriyor.

Bu bölgenin kırılgan yamaçları ve ihmal edilmiş akarsularıyla birlikte, 
giderek artan yoğun ve ani yağışlarla birlikte iklim değişikliğini de 
eklersek, ortaya patlayıcı bir karışım çıkar. Mesele sadece "olağanüstü" 
hava olaylarından ibaret değil. Altyapı, artık geçerliliğini yitirmiş 
varsayımlar üzerine kurulu: hidrolojik modeller değişti, su havzaları 
artık aldıkları su miktarını yönetemiyor ve setler ve akarsular artan 
baskıya maruz kalıyor. Dahası, ormanların aksine üzüm bağları, su 
yönetim kapasitesi açısından zayıftır ve toprağı doyurup çökmesine neden 
olabilecek yüksek seviyelerde yeraltı akışı oluşturabilirler. Toprak 
nefes almayı ve drenajı bıraktığında, yağmur artık yumuşak bir düzende 
akmadığında, toprak ayaklarımızın altında kaynar.

Ve sonra, buradan çok uzakta olmayan, Judrio Deresi'nin yanında bulunan 
ve yıkıcı bir darbe alan Tuzzi Değirmeni var. Orası sadece bir iş yeri 
değil: bir direniş laboratuvarı, Doğu Friuli Un Paktı ile bir topluluk 
tarımı fikri ve Dayanışma Satın Alma Grupları ile iş birlikleri: geçmiş 
ve gelecek arasında bir köprü. Su, depoları, makineleri ve çalışma 
alanlarını istila etti, her şeyi çamur ve acıyla lekeledi. Sadece birkaç 
saat içinde, kolektif bir hayal bir moloz dağıyla paramparça oldu. Ancak 
tepki sadece dehşet değildi: insanlar kolları sıvadı. Liberteryenler de 
dahil olmak üzere destekçiler hemen devreye girdi: Monfalcone'deki Caffè 
Esperanto, Trieste'deki Germinal ve Udine'deki Laboratoria 
Transfemminista Queer. Hatta değirmeni ayakta tutmak ve öfkenin silmeye 
çalıştığı yerden yeniden başlamak için bir kitle fonlaması kampanyası 
bile başlatıldı: "Selden sonra Molino Tuzzi'yi destekleyelim" 
(Produzioni dal basso platformu).

Versa'da yıkım bir kez daha Judrio akıntısından geldi. Taştı, evleri, 
toprakları ve hayatları istila etti. Yüzlerce insan çatılarda kaldı ve 
tahliye edildi, hayvanlar öldü, geceler evden uzakta veya spor salonunda 
geçti, telefonlar çalışmadı, elektrik kesintileri oldu, jeneratörlerin 
sürekli gürültüsü yaşandı. Ve korku sadece suyla ilgili değil: Bazı 
sakinler çamurun öfkesinin asbest gibi tehlikeli maddeleri havaya 
savurup dağıttığından endişe ediyor. Bu, uzun zaman önce temizlenmesi 
gereken eski borularla bağlantılı, köklü ve eski bir korku.

Ancak yıkımın ortasında, pes etmeyen bir güç de var. Komşular 
termoslarla kahve getiriyor, kürekle gelenler kürek çekiyor, çizmeleri 
kendilerine büyük gelen genç adamlar yardım etmek istiyor. Küçük, somut 
hareketlerden oluşan dayanışma: çöp kutusundan kurtarılan anti-faşist 
bir kitap, kirli sudan kurtarılan, üzerinde "A" harfi olan bir atkı. Bu 
bir hafıza, bir kimlik, bir direniş.

Kurumlar fotoğrafçılar ve kameralar arasında geçiyor. Versa'da sakinler 
"soytarılar" diye bağırarak protesto ediyor. Başarısızlıkları ve 
tutulmayan sözleri eleştiriyor, 1998'deki sel felaketini 
hatırlatıyorlar. Öfkeyi dizginleyen Carabinieri'ler. Medya bu sahneleri 
kısa kesecek.

Çamurda kalanlar, uyarının daha erken gelmemesine şaşırıyor. Bu arada, 
kirli elleriyle yeniden inşanın gerçekte ne anlama geldiğini 
düşünüyorlar. Mesele sadece evleri ve sokakları temizlemek değil, 
sürdürülebilirliği, önlemeyi ve katılımı tekrar merkeze koymak. Eğer bir 
şey geri dönerse, bu yukarıdan gelip filme alınanlar sayesinde değil, 
çamuru kürekleyen, ilişkileri besleyen ve kırmızı-siyah bayrağı ıslak 
köşede terk etmeyenler sayesinde olacak.

Günün sonunda, güneş battığında ve çamur ayaklar altında erirken, 
içimizden birinin, her gün değirmende yaşayan birinin yazdığı bir cümle 
kalır:
"Yükseklerde dostları olan insanlar vardır, ama bakın: güneş her zaman 
aşağıdan doğar."

Ve işte mesele bu. Eğer bir şey yeniden ayağa kalkarsa -evler, 
fabrikalar, topluluklar- bu, valilerin ve parlamenterlerin medya 
spotlarıyla, vaatleriyle helikopter turları sayesinde olmayacak. 
Kemiklerine kadar ıslanmak için orada bulunanlar, yardım edenler, kürek 
taşıyanlar, her şey çöktüğünde, çamura sürüklendiğinde bile dayanışmayı 
canlı tutanlar sayesinde olacak.

Luca - Caffè Esperanto

https://umanitanova.org/fango-e-solidarieta-cronache-dal-friuli-sommerso/
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr